در مهتاب نیلی شب، غنچه های سرخ عشق با من ترانه های دوری تو را

بخوانند

غروب نگاهت را میان هاله های انتظار جستجو می کنم

شاید...

تو ماندنی ترین شقایق این دشت خسته ای....

ای منتهای شکفتن لحظه ها...

A little girl asked her mother, 'How did the human race appear?' The mother answered, 'God made Adam and Eve and they had children and so was all mankind made.' Two days later the girl asked her father the same question. The father answered, 'Many years ago there were monkeys from which the human race evolved.' The confused girl returned to her mother and said, 'Mom, how is it possible that you told me the human race was created by God, and Dad said they developed from monkeys?' The mother answered, 'Well, dear, it is very simple. I told you about my side of the family and your father told you about his.'

بلبل را ببين که حتی در قفس هم می‌خواند.
پروانه را ببين که حتی با وجود کوتاهی عمر، از پرواز دست نمی‌کشد.
طاووس را ببين که زشتی پاهايش، افسرده‌اش نساخته.
زرافه را ببين که هرگز گردن‌کشی نمی‌کند.
کرم را ببين که بی‌دست و پا بودنش، او را از حرکت باز نداشته.
جغد را ببين که شب‌ها چگونه به مراقبه مشغول است.
عقاب را ببين که چگونه چشمانش را به هدفش دوخته است.
سگ را ببين که تو نجس می‌خوانيَش اما او به تو وفادار مانده.
گوسفند را ببين که چگونه قربانی خوشی‌ها و ناخوشی‌های توست.
زنبور را ببين که چگونه از گل شهد برمی‌آورد و از دشمن دمار.
لاک‌پشت را ببين که چگونه شجاعانه به جای لاک ديگران در لاک خود پنهان شده.
پشه را ببين که چگونه غرور و عظمت تو را در هم می‌شکند و خشم نهفته‌ات را بيرون می‌ريزد.
ماهی را ببين که چگونه سودای کرمی کوچک او را به دام می‌اندازد.
اسب را ببين که چگونه از روی نجابت به ولی نعمت خود خدمت می‌کند.
و
کرکس را نبين که پيوسته در انتظار مرگ ديگران است.
طوطی را نبين چرا که بی‌انديشه هر گفته‌ای را تکرار می‌کند.
کفتار را نبين چرا که خفت ريزه‌خواری می‌کشد.
ملخ را نبين چرا که تاراجگر زحمات ديگران است.
عنکبوت را نبين چرا که تنها به فکر بنای خانۀ خود است.
عقرب را نبين چرا که در دشواری‌ها به جای حل مسئله، حلال مسئله را می‌کشد.
 
و پرندگان را ببين که چگونه به هنگام آشاميدن، نظری نيز به آسمان دارند.

تقدیم به همه اونهایی که دوستشون دارم و ازشون

دورم

روزی یک مرد ثروتمندپسر بچه کوچکش را به یک ده برد تا به او نشان دهد

مردمی که در آنجا زندگی می کنند چقدر فقیر هستند. آنها یک روز و یک

شب را در خانه محقر یک روستایی به سر بردند. در راه بازگشت و در پایان

سفر، مرد از پسرش پرسید: نظرت در مورد مسافرتمان چه بود؟ پسر پاسخ

داد : عالی بود پدر! پدر پرسید: آیا به زندگی آنها توجه کردی؟پسر پاسخ

داد: فکر می کنم! و پدر پرسید:چه چیزی از این سفر یاد گرفتی؟ پسر کمی

اندیشیدبعد به آرامی پاسخ داد:فهمیدم ما در خانه یک سگ داریم و آنها

چهار تا. ما در حیاطمان یک فواره داریم و آنها رودخانه ای دارند. ما در

حیاطمان فانوس های تزئینی داریم و آنها ستارگان را دارند. حیاط ما به

دیوارهایش محدود می شود اما باغ آنها بی انتهاست. در پایان حرف های

پسر زبان پدر بند آمده بود. پسر اضافه کرد : متشکرم پدر که به من نشان

دادی ما واقعاً چقدر فقیر هستیم. 

چي مي شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما بركت بده ، چرا كه ديروز ما وقت نكرديم از او تشكر كنيم . چي مي شد اگه خدا فردا ديگه ما را هدايت نمي كرد ، چون امروز اطاعتش نكرديم . چي مي شد اگه خدا امروز با ما همراه نبود ، چرا كه امروز قادر به دركش نبوديم وقتي دل تنها كالايي است كه خدا شكسته آن را خريدار است . چرامن دست كسي كه دلم را شكست نبوسم...